Voorwoord Raak november 2021

Het beste voor iedereen

BuitenEen telefoontje van een lokale kwb-voorzitter, die zich bijna verontschuldigde om een beetje van mijn tijd te vragen om een idee af te toetsen, maakte me onlangs erg gelukkig. De afdeling had op de bestuursvergadering nagedacht over het systeem van de loonindexering. De bestuursleden hadden er een tijdje over gediscussieerd. Er was geen twijfel over het al of niet afschaffen van dat systeem, maar wel over de manier hoe het zou moeten werken. Zo’n loonindexering komt er namelijk op een moment dat alles duurder wordt. Op basis van dat ‘duurdere’ leven wordt ook jouw loon procentueel mee de hoogte in gestuwd.

En met die procenten, daar hadden ze een probleem mee. Iemand met een hoog inkomen krijgt daardoor een grotere stijging dan iemand met een laag inkomen. Maar dat duurder brood kost voor iedereen toch evenveel centen meer. Eigenlijk zou iedereen gewoon een gelijk bedrag extra moeten krijgen, bijvoorbeeld gebaseerd op het gemiddeld inkomen, redeneerden ze.

Dat is nu eens kwb. Samen nadenken over hoe het leven beter georganiseerd kan worden. En nog straffer: op de eerste plaats denkt een kwb’er niet in termen van wat het beste is voor zichzelf. Nee, een kwb’er denkt over het beste voor iedereen, voor de hele samenleving.

Samen nadenken over hoe het leven beter georganiseerd kan worden, dat is kwb

Kwb beschouwt zichzelf als een luisterende organisatie. Ons fijnmazig netwerk en onze werkingstructuur is zo opgebouwd dat signalen opgepikt worden door onze lokale medewerkers, die daar dan ook verder mee aan de slag kunnen gaan. Op die manier heeft kwb niet alleen een belangrijke taak om mensen bij elkaar te brengen in de buurt en om plezier te maken, maar ook om de vinger aan de pols te houden en na te denken over het algemeen belang.

Als ik te gast ben op lokale inspraakinitiatieven valt het me ook steeds op dat er een groot verschil is tussen deelnemers, afhankelijk van of ze er individueel of namens een vereniging zitten. Zonder zomaar te veralgemenen valt het me op dat individuele deelnemers vaak participeren uit eigenbelang en de anderen vanuit het principe: wat is het beste voor iedereen?

Nochtans worden in veel participatietrajecten oproepen gedaan naar niet-georganiseerde, individuele burgers om deel te nemen aan adviesraden. Eerlijk: ik begrijp dat niet. Iemand die alleen maar vanuit zijn eigen ervaringen spreekt, kan toch geen meerwaarde zijn voor een ganse gemeenschap? Het is veel interessanter om niet-georganiseerde burgers toe te leiden naar interessante werkingen in hun buurt waar naar iedereen geluisterd wordt. In een gesprek of in een discussie zal meteen duidelijk worden hoe een grotere groep mensen zich voelt bij een idee. Zo worden extremen sneller gefilterd.

En als je het op die manier bekijkt, is kwb plots veel meer dan een gewone vereniging die mensen bij elkaar brengt op plezante activiteiten. Het maakt kwb ook iets anders dan de vele groepjes vrienden die samen activiteiten voor zichzelf organiseren. Bij kwb organiseren we activiteiten voor anderen, voor iedereen, en denken we ook na over wat het beste is voor iedereen. Dus, beste kwb-afdeling, neem gerust eens tijd om na te denken over een probleem in de buurt en doe iets met het resultaat. Stap er mee naar buiten. Was dat niet een werkwijze die ons bekend in de oren klinkt? Eerst zien, dan oordelen en tenslotte handelen?