Man-zijn

Voorwoord Raak september

 Je moet een man zijn, je moet een man zijn / Je moet een man zijn om te weten hoe het voelt / Het valt niet altijd mee, zo’n echte man zijn / Verkeerd begrepen maar het was zo goed bedoeld. Het zijn enkele verzen uit de song ‘Manzijn’ van Yevgueni. Het is wat, man zijn vandaag. Onlangs viel mijn oog op een krantenartikel met de titel ‘Op zoek naar de krijger in de man’ over het eerste ‘mannenfestival’, begin deze maand in Sint-Joris-Weert. Een festival waar mannen kunnen thuiskomen en verbroederen. ‘Je kan er drummen en dansen, ademen en bewegen, stil zijn, over vuur lopen en de ‘krijger’ in jezelf vinden. Je kan er nadenken over wat vaderschap betekent, je voeding aanpassen en je lichaam genezen’, klinkt het.

 

‘Is de tijd dan rijp voor een mannen-emancipatie-beweging die komaf maakt met het beeld van de stereotiepe man?’

Mijn aandacht was gewekt. Tot 2002 was kwb een mannenbeweging. Sindsdien profileren we ons als een gezinsbeweging, met een aanbod voor mannen, vrouwen en kinderen. En nu is er dus voor het eerst in België een festival alleen voor mannen. Wikipedia definieert een mannenbeweging als ‘een groep mannen’ en een streven ‘dat zich richt op emancipatie en bevrijding van mannen’.

Zijn mannen dan niet geëmancipeerd? Zeker, maar mannen ervaren ook problemen. Veel mannen streven naar een rechtvaardigere samenleving, met gelijkwaardigere verhoudingen. Want ook mannen ondervinden nadelen van de genderongelijkheid in onze samenleving. Wij, mannen, moeten voldoen aan een stereotiep beeld van mannelijkheid. We mogen niet huilen en we worden vreemd aangekeken wanneer we voor zorgjobs kiezen of wanneer we ons gezin belangrijker vinden dan onze carrière. De individualisering maakt dat mannenemancipatie vooral een persoonlijke zaak is. Weliswaar voor steeds meer mannen, maar ook grotendeels onzichtbaar.

Is de tijd dan rijp voor een mannen-emancipatie-beweging die komaf maakt met het beeld van de stereotiepe man? Een beweging die mannen empowert om te huilen, om te zorgen en om het de normaalste zaak van de wereld te vinden als ze minder verdienen dan hun vrouw? Een beweging die mannen aanspoort om vaderschapsverlof te nemen, om tijd door te brengen met hun gezin, enzovoort. Ik twijfel. Misschien wel, misschien niet. Eén ding weet ik wel: ik zou graag ten volle mezelf willen zijn.

Delen