Ik wens je een heel (on)gelukkig nieuwjaar!

Voorwoord Raak januari

 Ja, je leest het goed. Ik wens je dit jaar ook wat minder gelukkige momenten toe. Klinkt misschien vreemd, maar ik zeg dat natuurlijk niet zomaar. We leven in een maatschappij waarin we gelukkig moeten zijn. En als we niet gelukkig zijn, moeten we minstens de schijn hoog houden dat we het wél zijn. Maar om te weten hoe gelukkig zijn voelt, moet je ook de andere kant kennen. Dat is een van de wetmatigheden van het leven.

 

‘Ik wens dat alle minder fraaie kanten van het leven niet langer onder de mat moeten worden geschoven'

Vandaag heerst de obsessie van het geluk. Net zoals dat met afslanken het geval is, grijpen veel mensen naar zelfhulpboeken over gelukkig worden. Het probleem is dat we geluk verwarren met genot, en dat schept andere verwachtingen. Genot is lekker maar wel heel vluchtig. We leven in een wauw-cultuur. Het gewone, het alledaagse staat in een slecht daglicht. We verwachten steeds nieuwe uitdagingen, we gaan voortdurend op zoek naar nieuwe prikkels.

In onze kickcultuur is wat er is, niet belangrijk. Er moet steeds iets anders, want de laatste prikkel prikkelt al niet meer. Opnieuw tijd voor iets anders. Mensen die steeds kicks en grenzen opzoeken leggen de lat zo hoog, dat ze er niet overheen kunnen en dan ook diep vallen als het niet lukt. Het streven naar geluk moet! Daarom word je ongelukkig als het niet lukt. Maar je wordt niet geacht ongelukkig te zijn in onze welvarende maatschappij. Ongelukkig zijn is abnormaal.

Dat is wat ik bedoel als ik u, en ook mezelf, een (on)gelukkig nieuwjaar toewens. Ik wens dat alle minder fraaie kanten van het leven, en die zijn er sowieso, niet langer onder de mat moeten worden geschoven om de sfeer niet te verpesten. Ik denk dat onze samenleving gelukkiger kan worden als die minder plezierige dingen opnieuw mogen benoemd en besproken worden. Als we kleine problemen niet kunnen aanvaarden, dan stapelen die zich op tot een grote berg … die we niet meer kunnen overzien.

In plaats van te streven naar geluk of er naar op zoek te gaan, moeten we ons misschien de volgende vraag stellen: Wat maakt het leven voor mij echt de moeite waard? En laat ons allemaal wat vaker gewoon doen. Gewoon is goed genoeg.

Delen